dinsdag 10 december 2013


Avics
On The Move
Op Avontuur

De profielfoto op LinkedIn waarin ik van de camera af loop verklapte al een beetje wat er gaande is: ik ga vertrekken. Mijn vaste dienstverband bij Avics is per één december met wederzijds goedvinden beëindigd en ik ga weer op zoek naar een nieuwe horizon. Dit keer niet helemaal naar Brazilië, maar stap ik in een nieuw avontuur dat zich binnen onze landsgrenzen aandient.


Er is namelijk veel aan het  veranderen binnen de gezondheidszorg, mede omdat vanuit de financiële prognoses voor deze sector de urgentie gevoeld wordt om zaken structureel anders te gaan aanpakken. Binnen de ouderenzorg en seniorenhuisvesting is daardoor een verschuiving gaande.

De nieuwe insteek is minder bureaucratisch en staat meer creativiteit toe, onderkend wordt dat het van groot belang is dat de eindgebruikers zoveel mogelijk betrokken worden of zelfs voortouw nemen bij het zoeken naar passende oplossingen. Overheden, vastgoedeigenaren, zorgverleners, zorgverzekeraars, zullen samen met de doelgroep op zoek moeten gaan naar nieuwe integrale waardeketens die op voorhand sterker op preventie en daardoor minder op remedie in hoeven te zetten. 

Het streven is daarbij minder gericht op welvaart en meer op welzijn. Ouderen hebben behoefte aan differentiatie en identiteit, men wil een plek waar ruimte is voor creativiteit, waar kleinkinderen graag naar toe komen, waar getuinierd kan worden of anderszins persoonlijke ambities voor een zinvolle en gezonde invulling van de derde levensfase mogelijk is. Als voornaamste gedeelde wens van senioren geldt dat men nog zo lang mogelijk zelf de regie kan en wil behouden. Vanuit die invalshoek zouden we huisvesting dus niet uitsluitend bestendig moeten maken tegen ouderdom maar op de eerste plaats leefbaar moeten maken voor gevorderden. 

De waarde van deze meer positieve benadering zit in de toename van de sociale cohesie, uitstel en afname van de behoefte aan professionele zorg en dat men daarnaast vanuit een gezonde levensstijl ook nog gesterkt wordt in het vermogen om het eventuele verlies aan fysieke en mentale capaciteiten van de persoon in kwestie zelf of van de partner te kunnen verwerken. 

Nu de overheid zich terugtrekt, de organisatie van de zorg decentraliseert en het initiatief van burgers in toenemende mate verwelkomd wordt, is er een situatie ontstaan waarin weer van alles mogelijk is. Het is de kunst om die mogelijkheden op een goede manier te benutten en de kosten en baten daarbij ook op een juiste manier her te verdelen onder de verschillende belanghebbenden. 

Een mooi avontuur waar Luiza en ik wederom een gemeenschappelijke koers op kunnen gaan varen.